Opracowania
 
 
 
 
 
ŚWIĘTE PRZYMIERZE
 
  • już od 1812 roku car rosyjski Aleksander I przeżywał wzrost uczuć religijnych, a po klęsce Napoleona w Rosji uwierzył w swą specjalną misję odrodzenia świata
  • 10 września 1815 roku - car Aleksander I zaproponował w Paryżu cesarzowi austriackiemu i królowi pruskiemu utworzenie przymierza, rządzącego się w polityce wewnętrznej i zewnętrznej zasadami ewangelii
  • poprawki do projektu wprowadził Klemens Metternich
  • 26 września 1815 roku - przyjęto akt przymierza, który zaczynał się słowami: "W imię najświętszej i niepodzielnej Trójcy..."
  • trzej monarchowie deklarowali, że będą złączeni więzami braterstwa i będą sobie nawzajem udzielać pomocy, a w polityce kierować się będą nakazami religii chrześcijańskiej, sprawiedliwości, miłości i pokoju
  • głównym celem Świętego Przymierza było utrzymanie porządku wiedeńskiego i zasady legitymizmu
  • do Świętego Przymierza zaproszono wszystkich władców europejskich z wyjątkiem sułtana tureckiego (nie był chrześcijaninem), którego jednak zapewniono, że przymierze nie jest wymierzone przeciw niemu
  • udziału w Świętym Przymierzu odmówił papież Pius VII, gdyż jednoczyło ono władców różnych wyznań
  • od udziału wymówiła się także Wielka Brytania (według ministra spraw zagranicznych Wielkiej Brytanii, lorda Castelreagh, był to dokument "wysublimowanego mistycyzmu i nonsensu")
  • do 1817 roku akt Świętego Przymierza podpisało w sumie 16 większych państw, w tym Francja, nie licząc pomniejszych księstw niemieckich
  • znaczenie Świętego Przymierza zostało wyolbrzymione - w praktyce śmiano się z projektu cara, ale nikt nie miał odwagi mu odmówić (angielski minister spraw zagranicznych, lord Castlereagh, wspominał: "Przypadkowo książę Wellington był ze mną, kiedy cesarz [Aleksander I] przedstawił go nam, i nie obyło się bez trudności, ale udało się nam spotkanie doprowadzić do końca, zachowując przyzwoitą powagę")
  • w 1820 roku car zaproponował przystąpienie do Świętego Przymierza Stanom Zjednoczonym, jednak te odmówiły
  • w praktyce państwami Świętego Przymierza po 1815 roku nazywano Rosję, Austrię i Prusy
  • pierwszy zjazd państw Świętego Przymierza miał miejsce w 1818 roku, a ostatni w 1822 roku w Weronie
  • na zjeździe w Opawie w 1820 roku sformułowano ostatecznie zasadę wspólnej odpowiedzialności członków Świętego Przymierza za utrzymanie porządku w Europie - zasadę interwencji ujęto w formę dokumentu i stworzono ramy organizacyjne ułatwiające jej stosowanie
  • do interwencji dochodziło kilkukrotnie: w 1820 i 1821 roku armia austriacka wkroczyła na tereny Królestwa Sardynii i Królestwa Obojga Sycylii, w 1823 roku wojska francuskie przywróciły absolutyzm w Hiszpanii, tłumiąc liberalne powstanie - później do interwencji nie dochodziło, choć były takie plany (np. plan interwencji w koloniach hiszpańskich w Ameryce, na co odpowiedzią była amerykańska doktryna Monroe, czy też plany stłumienia rewolucji we Francji i Belgii w 1830 roku, do czego nie doszło ze względu na wybuch powstania listopadowego)
  • niemal od początku nie było jedności co do wspólnej polityki europejskiej
  • już w latach 20-tych XIX wieku osłabły więzi Świętego Przymierza ze względu na nieufność cara Mikołaja I do Metternicha i rywalizację między Austrią i Rosją na Bałkanach (sprawa Grecji)
  • zbrojna interwencja Mikołaja I na Węgrzech w 1849 roku była ostatnim przejawem zasady zbiorowej interwencji
  • za ostateczny kres istnienia Świętego Przymierza uważa się wojnę krymską (1853-56), kiedy to Austria zachowała "agresywną" neutralność wobec Rosji
 
 
 
 
Site copyrights© 2006 by Karol Ginter