Dolnośląska wieś może się pochwalić drugim pod względem wielkości zespołem klasztornym na świecie. Są to pozostałości po dawnym opactwie cystersów.
W połowie XII wieku został ufundowany we wsi klasztor benedyktyński. Kilkadziesiąt lat później przeszedł on w ręce cystersów. Okres największej świetności opactwa przypadł na II połowę XVII i początki XVIII wieku, czyli okres baroku.
Wraz z zajęciem w latach 40-tych XVIII wieku Śląska przez protestanckie Prusy zaczął się okres schyłkowy klasztoru. W 1810 roku król pruski skasował zakon cystersów i przejął jego majątek. W dawnych budynkach opactwa urządzono szpital.
W czasie II wojny światowej zespół klasztorny został splądrowany i zdewastowany. Uciekający Niemcy wywieźli ile mogli, a żołnierze Armii Czerwonej dopełnili dzieła zniszczenia.
Po II wojnie światowej Lubiąż znalazł się w granicach Polski. Dopiero jednak w latach 90-tych XX wieku zaczęto prace przy renowacji zespołu klasztornego, co trwa do dziś.